Gehoorbeentjes en gehoorspiertjes

     

 

malleus

Aan de malleus worden een caput, een collum en een manubrium onderscheiden. Het manubrium is vastgehecht aan de membrana tympani. Het caput articuleert via een synoviaal gewrichtje met het corpus van de incus. Door middel van de ligamenta mallei superius en laterale en de m. tensor tympani wordt dit gehoorbeentje in positie gehouden. De m. tensor tympani ontspringt van de wand van de tuba auditiva. Zijn eindpees wordt omgebogen om de processus cochleariformis van het promontorium van de cochlea en hecht vast aan de basis van het manubrium mallei. Het spiertje wordt geinnerveerd door een takje van de n. trigeminus (nV). Bij contractie wordt de malleus naar mediaal getrokken en de membrana tympani aangespannen.

incus

De incus bestaat uit het corpus, het crus breve, en het crus longum. Het corpus articuleert met het caput van de malleus. Het uiteinde van het crus longum articuleert met de stapes. De verbindingen met de malleus en de stapes bestaan uit synoviale gewrichtjes. Het lig. incudis superius verbindt het corpus van de incus met de paries tegmentalis van het cavum tympani. Het lig. incudis posterius verbindt het crus breve van de incus met de paries mastoideus.

stapes

De stapes bestaat uit een caput, crus, arcus en een basis. Het caput is via een synoviaal gewrichtje verbonden met de incus. De basis is door middel van het ligamentum annulare beweeglijk opgehangen in de fenestra vestibuli (het ovale venster) van de cochlea. Vanaf de achterwand van het cavum tympani loopt een spiertje, de m. stapedius, naar het caput van de stapes. Dit spiertje wordt geinnerveerd door een branchiomotorisch takje van de n. facialis (nVII).

Beide gehoorspiertjes, de m. tensor tympani en de m. stapedius, zijn actief betrokken bij het reguleren van de stijfheid van de mechanische constructie van de gehoorbeentjes. Ze verminderen de vibraties en dempen de bewegingsuitslagen van de gehoorbeentjes. De klinische betekenis van deze spiertjes is dat ze bescherming geven tegen (te) grote uitslagen van de membrana tympani ten gevolge van harde geluiden. Uitval leidt tot hyperacusis (overgevoeligheid voor hoge tonen).